เปลนอน...อ้อนลม
“เอื้อยนาง”
เจ้าเนื้ออ่อนเอย
เฉยเมยไม่อยากนอนเปล
ปล่อยสายลมให้ขับเห่
ปล่อยเปลไว้ให้เปลี่ยวใจ
อือ อื่อ ช้า ....
ลมพัดพาเปลโยกไหว
กล่อมเจ้าเนื้ออ่อนจนอ่อนใจ
เจ้าแก้มใสไม่อยากเหลือบแล
สายตาเจ้าสอดส่าย
มองขวาซ้ายชะม้ายชะแง้
โลกเอยช่างงามแท้
งามกว่าแม่งามกว่าเปลนอน
โน่นมีผู้คน...นี่มีสิ่งของ
ล้วนแต่เรียกร้องเจ้าดวงสมร
ให้เจ้าสนใจไม่อยากหลับนอน
ทิ้งเปลไว้ก่อนให้อ้อนลมเอย
๑๑๑๑๑๑๑๑๑๑
ภาพจาก ... ตลาดน้ำ บางน้ำผึ้ง สมุทรปราการ



หน้าแรก
เว็บบอร์ด
บทความ
รวมรูปภาพ
ติดต่อเรา
ข่าวสาร

