ตลาดริมเมยตลาดกิมหยงแม่สอด
โดย ป่าน ศรนารายณ์ เรื่อง-ภาพ
ริมฝั่งแม่น้ำเมยหรือริมฝั่งแม่น้ำตองยิ่นฝั่งตะวันออก ข้างสะพานมิตรไทยเมียนมาร์ข้ามแม่น้ำเมยไปยังจังหวัดเมียววดีฝั่งตะวันตก มีโรงเรือนชั้นเดียวกว้างขวางพอประมาณว่าเป็นตลาดขนาดใหญ่ไม่น้อยที่กางกั้นออกเป็นฉากเป็นตอนเพื่อให้พ่อค้าแม่ขายได้วางสินค้าจำหน่ายกันเต็มอัตราศึก ต่างจากตลาดกิมหยงหาดใหญ่ก็แค่ว่าที่นี่มีชั้นเดียว ถ้าจะเรียกเสียว่าเป็นตลาดกิมหยงแม่สอดก็คงไม่แตกต่าง
มีลานจอดรถยนต์กว้างขวางทางด้านเหนือของตลาด เป็นลานดินเรียบๆ มีเพิงขายอาหารเรียงเป็นแถวแนวอยู่ส่วนหนึ่ง ของโปรดของป่านมีขายร้านริมสุด เป็นซุปหางวัวอร่อยเชียวแหละ ของแท้แน่นอนตามรูปแบบอาหารของมุสลิม นอกจากนั้นก็เป็นร้านอาหารตามสั่งเสียส่วนใหญ่ ช่วงกลางวันพอนั่งได้แต่ช่วงบ่ายตะวันจากพระอาทิตย์จากฝั่งเมียนมาร์แยงตาจนแสบ
ตลาดริมเมยนี่ตั้งมาจากตลาดแลกเปลี่ยนสินค้าของชาวไทยฝั่งตะวันออกและชาวเมียนมาร์ฝั่งตะวันตก จนพัฒนาการก้าวไกลถึงขั้นตั้งเป็นตลาดค่อนข้างถาวร มีโรงเรือนมั่นคงแข็งแรง สังเกตุให้ดีจะเห็นเรือยางล้อรถยนต์ถูกลากจูงเพื่อขนผู้โดยสารข้ามฝั่งช่วงเหนือตลาดขึ้นไป เป็นการเลี่ยงที่จะต้องมาแลกบัตรผ่านที่ด่านคอสะพาน
ภายในตลาดแบ่งเป็นส่วนที่ขายสินค้าจากฝั่งพม่า เช่นเครื่องนิลหินสีและพลอย แม่ค้าที่ขายมีทั้งเด็กสาวชาวเมียนมาร์และสาวแม่สอด แต่งองค์ทรงเครื่องอย่างสาวเมียนมาร์บ้างสาวไทยบ้าง ร้านรวงที่ขายเครื่องสวยงามอย่างนี้ก็จะเรียงรายกันไปเป็นแถบๆ แหวนหัวพลอยหรือหินสีก็ดูไม่ออก สร้อยข้อมือ กำไล สร้อยลูกประคำหินสี มีสารพัดอย่างล้วนสีสันสวยงาม แต่ไม่รู้ของจริงหรือของปลอม ซื้อไม่เป็น
ร้านที่เป็นโซนอาหารก็จะขายเครื่องอาหารแห้งทั้งปวงเช่นเห็ดหอม กระเพาะปลา รังนก กุ้งแห้ง ปลาแห้ง สาหร่ายทะเล มึทุกอย่างที่ตลาดกิมหยงหาดใหญ่มีก็แล้วกัน กระทั่งถ้วยโถโอชาม
ร้านขายของขบเคี้ยวประเภทผลไม้แห้งก็มีร้านเรียงรายกันไปเป็นแถบๆ แต่ละร้านขายเหมือนๆกัน แล้วแต่ลูกค้าจะพอใจซื้อจากร้านไหน ราคาก็ไม่แตกต่างกันนัก
ร้านเครื่องแต่งตัวประเภทเสื้อผ้าก็มีตั้งแต่ของนอกจากอินเดีย พม่า เวียดนาม จีน เนปาล สีสันสดสวย แต่งแต้มให้ตลาดริมเมยสวยใสๆขึ้นมาไม่น้อย
อีกซีกหนึ่งขายเครื่องใช้ไฟฟ้า เหมือนอย่างที่มีขายในตลาดกิมหยงทุกอย่างมาจากเมืองจีน ราคาก็พอๆกัน มาเที่ยวตลาดริมเมยก็หาซื้อได้ไม่แตกต่างจากหาดใหญ่ ชดโช้
ที่ผมประทับใจมากก็เครื่องไม้แกะสลักสไตล์พม่าๆ เป็นพระพุทธรูปเสียส่วนใหญ่ เพราะว่าแดนดินถิ่นเมียนมาร์นั้นถือเคร่งเรื่องศาสนามากๆ
นอกจากนั้นยังมีของเก่าประเภทศิลปะข้ามยุคสมัย เปิดเป็นร้านตึกแถวแยกออกไปต่างหาก แต่ส้วนหนึ่งเข้าทางตลาดนี้ก็ได้
ร้านที่ขายของแห้งประเภทช็อกโกแลต ขนมสารพัดชนิด มีให้เลือกได้ทุกอย่าง สีสันกล่องแพ็คกิ้งสวยงามเหมือนกัน ดูดีดูมีราคา
ที่ขาดไม่ได้ก็เครื่องถนิมพิมภาภรณ์ เครื่องประทินผิวของสาวๆ มีตั้งแต่ของพื้นบ้านอย่างแป้งฝุ่นทานากะที่สาวพม่า-มอญนิยมทาแก้ม จนถึงเป็นเครื่องสำอางค์ยุคใหม่
ป่านเดินไปจนทั่วไม่ได้ของอะไรติดไม้ติดมือกับเขานัก ได้เพียงของกินไม่กี่กล่องที่กะว่าจะเอาไปกินบนรถขณะเดินทาง
แต่กลุ่มเพื่อนๆที่มาด้วยหอบกันยังกับว่าจะเหมาตลาด หนักไปทางของกินประเภทของคาวและของหวาน เห็นแล้วก็นึกถึงว่าต้องไปแบกของจากหาดใหญ่ที่ไกลกว่าตั้งเยอะก็น่าซื้ออยู่ละค่ะ