ตะลอน...เลย
ตอน4.โรงแรม,รีสอร์ทและโฮมสะเตย์
โดย ธงชัย เปาอินทร์ เรื่อง-ภาพ
เชียงคานเป็นเมืองชายแดน ติดแม่น้ำโขง โรงแรมดั้งเดิมเป็นเรือนไม้ชายน้ำ ชั้นล่างขายกาแฟ อาหารตามสั่ง ถือเป็นร้านเก่าแก่ของเมืองเชียงคาน ลูกค้าส่วนใหญ่เป็นข้าราชการ พ่อค้า ผู้แทนการขาย(เซลล์แมน) สมัยก่อนๆโน้นไม่มีนักท่องเที่ยวแต่อย่างใด
โรงแรมดั้งเดิมริมแม่น้ำโขง
วันนี้ การท่องเที่ยวเกิดและเติบโต จนเมืองเชียงคานกลายเป็นเมืองที่นักท่องเที่ยวนิยม โดยเฉพาะคนหนุ่มคนสาววัยกำลังแรง ทฤษฎีการรองรับนักท่องเที่ยวก็เปลี่ยนไป พอเหมาะกับเมืองท่องเที่ยวเล็กๆ จึงเกิดเป็น โรงแรม รีสอร์ท และโฮมสะเตย์ ขึ้นตลอดแนวถนนชายโขง
โรงแรมเป็นอาคารไม้ดั้งเดิม บานประตูเป็นแบบบานเฟี้ยม ใต้ถุนโล่งเพื่อใช้เป็นร้านกาแฟและอาหาร จัดตามรูปลักษณ์เดิมๆ เพื่อคงบรรยากาศบ้านเมืองชายแดนไว้ เก๋ไปอีกแบบส่วนภายในห้องพักตกแต่งดัดแปลงใหม่เพื่อสนองความต้องการสะดวกสบายของนักท่องเที่ยว
รีสอร์ทน่ารักๆ บ้านเป็นหลัง
รีสอร์ทเป็นบ้านแบบบ้านเดี่ยวให้เช่ารายวัน แยกแต่ละหลังอย่างสวยงาม ซ่อนตัวอยู่ทั่วไป ขึ้นอยู่กับว่าจะมีพื้นที่สร้างกว้างขวางแค่ไหน บางรีสอร์ทมีเพียง 4-8 หลัง บางรีสอร์ทมีจำนวนหลังมากกว่า 12 หลัง แต่ก็ต้องขยับขยายออกไปไกลกว่าถนนชายโขง
โฮมสะเตย์เป็นรูปแบบใหม่ของการพัฒนาการท่องเที่ยวที่การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยได้เคยส่งเสริมและจัดฝึกอบรมให้กับชาวบ้าน บ้านเหล่านี้มีเงื่อนไขว่าเจ้าของบ้านต้องอยู่อาศัยร่วมกับนักท่องเที่ยวผู้มาเยือน แต่ได้จัดแบ่งแต่งบ้านให้ดูดีมีสไตล์มากขึ้น สะดวกสบายมากขึ้น เช่นมีที่นอนหมอนมุ้งสะอาด สุขาสะดวก และอุปกรณ์เครื่องใช้ให้ลูกค้า
มีตึกโผล่ขึ้นมาแล้ว โรงแรมจ้า
น่าดีใจที่ชาวเชียงคานมีทรัพยากรต้นทุนคือธรรมชาติของอากาศที่หนาวเย็น สายหมอกที่ไหลเอื่อยๆ แม่น้ำโขงที่ให้ความรู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ตลอดกาล บ้านเรือนที่อยู่อาศัยมีเอกลักษณ์ของเรือนไม้ ดัดแปลงอีกไม่มากก็กลายเป็นที่พักนักท่องเที่ยวหรูแฟ่
นางจินดา นำชัยสี่วัฒนา โทร.042-821068 ริมโขงโฮมสะเตย์ เล่าว่า”ก่อนนี้ก็เปิดขายโชวห่วยเหมือนเพื่อนบ้าน แต่เมื่อมีนักท่องเที่ยวเข้ามามาก ก็ดัดแปลงเป็นโฮมสะเตย์ตามอย่างเจ้าอื่นๆ ข้างล่างก็เปลี่ยนเป็นขายของที่ระลึก ตามกำลังที่ยังทำไหว บางบ้านก็ปล่อยทิ้งจนรกร้าง ผุพังไปตามกาลเวลา
โฮมสะเตย์กลางเมือง
เชียงคานในมิติใหม่ มิใช่เมืองชายแดนธรรมดา หากแต่เป็นเมืองชายแดนที่เหมือนสวรรค์ของนักท่องเที่ยว เป็นทรัพยากรท่องเที่ยวสำคัญของชุมชน เจ้าของบ้านเดิมและนักลงทุนเปลี่ยนผ่านความคิดเก่าสู่การพัฒนาก้าวข้ามสู่อุตสาหกรรมภายในครัวเรือน ขนมท้องถิ่นขายได้ อาหารพื้นถิ่นได้รับความนิยม เครื่องนุ่งห่มที่ถักทอจาครัวเรือนกลายเป็นสีสันการท่องเที่ยวที่ทรงคุค่า เชียงคานวันนี้ มีความหมายทั้งเจ้าบ้านและผู้มาเยือน
วิถีชีวิต บ้านเรือนไม้ ถนนชายโขง
สีสันธนาคารกรุงไทยเชียงคาน เก็
ร้านอาหารริมโขงแบบเรียบง่าย